Ja, Ewa

Antropologia seksu

Rozwój człowieka cywilizowanego dokonał się w wyniku rozwoju i przekształceń w psychice człowieka pierwotnego.

Psychika tego ostatniego była zdominowana poprzez myślenie mityczne, które rządziło się dwoma prawami.

Pierwsze z nich – prawo prawdopodobieństwa polegało na absolutnym nie przyjmowaniu do swej świadomości logiki, która stanowiła podstawę do zrumienia przyczyn danego zjawiska.

Człowiek pierwotny miast logiki na piedestale stawiał wszelakie magiczne zjawiska. Magiczne, czyli dla niego niezrozumiałe.

Drugie prawo, które wyznaczało tok myślenia człowieka pierwotnego nazwano fachowo prawem przenośni. Na czym polegała ta zasada?

Otóż ludzie pojmowali to w ten sposób, iż to co się dzieje z jedną częścią, dzieje się także z drugą, stanowiącą część składową tej pierwszej. Związki te nie musiały być fizyczne, mogły być duchowe. Na przykład wierzono, że gdy ktoś ściął drzewo, w którym tkwił duch opiekujący się jakimś człowiekiem, to człowiek ten umierał.

Myślenie mityczne to najniższy i pierwotny etap myślenia, połączony ściśle z doznaniami zmysłowymi człowieka.

Tak oto przedstawiała się prymitywna wiedza człowieka pierwotnego, podszyta magią, przeczuciem, obrazem. Myślę, ze w dzisiejszym świecie, mimo tak dużego rozwoju techniki, człowiek zatracił tą cenną jednak cechę i zamiast czuć też duszą skupia się tylko na odczuwaniem ciałem, za jedyne przesłanki ma wiedzę, miast intuicji.

Tamtejszy człowiek antropomorfizował też przyrodę, czyli przypisywał ludzkie cechy roślinom, zwierzętom i przedmiotom martwym, jak kamienie, deszcz.

Tagi: człowiek pierwotny, myślenie mityczne, rozwój człowieka